14 maja o godzinie 12.00 (w secysyjnych wnętrzach teatru z 1910 roku) Dawid uświetnił galę OSKARUSIÓW- coroczne przyznanie nagród wykładowcom Uniwersytetu Śląskiego w Cieszynie.

W imieniu klubu Aikido Cieszyn mam przyjemność zaprosić na kolejne seminarium aikido, które odbędzie się 19 maja 2007 w Cieszynie. Seminarium będzie poprowadzone przez Sensei Romana Hoffmanna (5 dan aikido).

Treningi:
12.00 - 14.00 dorośli i młodzież
17.00 - 18.00 dzieci
18.00 - 19.30 dorośli i młodzież
19.45 - egzaminy na stopnie kyu

Treningi będą miały miejsce na naszym dojo: Uniwersytet Śląski Filia w Cieszynie. Sala nr 116.

Koszt udziału w spotkaniu to 20zł.
Dzieci 0 zł

W razie pytań prosimy o kontakt telefoniczny:
0 695 718 395

Serdecznie zapraszamy.
Sebastian Mazur

[center][/center]

DIDGERIDOO Music Fest w Cieszynie

Serdecznie Zapraszamy!

DIDGERIDOO Music Fest + warsztaty didgeridoo, Cieszyn, 10-11 maj 2007, Klub Liberte ul. Frydecka 10

Warsztaty Didgeridoo, czwartek 10.05.2007
Cieszyn, Uniwersytet Śląski, ul. Bielska 62 [sala konferencyjna]
Prowadzący: Marcin Gaweł & Alda-man
Wstęp wolny
Start: 17:00

Koncert DIDGERIDOO, piątek 11.05.2007 Klub Liberte, Czeski Cieszyn
Wjazd: 40 Kc lub 5 zł
Start: 19:30
Wystąpią:
Martin Kubat – didgeridoo solo – Czechy
Marcin Gaweł & Irek Rychlewski - duet didgeridoo – Polska
Alda-man- didgeridoo solo – Czechy
Ri Doo Didgeridoo Solo – Arkadiusz Buczek- Polska

Po koncercie Sound System Jam Sesions - zapraszamy z własnymi instrumentami!

Podczas koncertu istnieje możliwość zakupu didgeridoo oraz płyt CD z muzyką!

Bliższe informacje 608272641,504693534 lub na www.didgeridoo.pl oraz www.liberte.cz

Autor: Grzegorz Granek / COP

witam wszystkich forumowiczów
mam pytanko. czy słyszeliście coś może o Otrzęsinach pierwszego roku?
podobno mają się odbyć 6 listopada...
czekam na jakieś informacje

UWAGA-OTZRZĘSINY-UWAGA-OTRZĘSINY-UWAGA-OTRZĘSINY !!!
Jak wspominali Nasi koledzy i koleżanki z Samorządu Studenckiego w Katowicach,których serdecznie pozdrawiamy, od wielu lat otrzęsiny są nieodzowną częścią inicjacji życia studentów w każdej Uczelni.
Na Uniwersytecie Śląskim odbywają się one corocznie w pierwszych miesiącach roku akademickiego i są formą szczególnej zabawy, a jednocześnie integracji przyszłych studentów, ponieważ prawdziwymi studentami stają się oni dopiero po otrzęsinach.

W Katowicach tegoroczne Otrzęsiny Uniwersyteckie odbędą się dn. 12 i 13 października 2007 w klubie studenckim „Straszny Dwór” na Ligocie a podczas nich wystąpią zespoły: MEGA DANCE, XPRESS i FEEL

Zapraszamy w imieniu Naszych kolegów i koleżanek z Samorządu Studenckiego w Katowicach!

Patronat nad tegorocznymi otrzęsinami na Uniwersytecie Śląskim objął, jak każe tradycja
JM Rektor UŚ, Prof. Janusz Janeczek. Dodatkowo w Cieszynie imprezie patronują -
Właze U.Ś. w Cieszynie oraz Samorząd Studencki w Katowicach , a Organizatorami są Samorząd Studencki w Cieszynie oraz współpracujące z Nim Koło Naukowe Etnologów.

I tak: Tegoroczne, cieszyńskie Otrzęsiny odbędą się dn. 06 listopada 2007 w Piwnicy pod Targową na Rynku Miasta Cieszyn.

Patronat nad imprezą objął portal ox.pl oraz Radio Bielsko a sponsorem głównym imprezy jest wspierający cieszyńskich studentów od zeszłorocznych Cieszynaliów browar ŻYWIEC,fundator nagród rozdawanych podczas Otzrzęsin.
Podczas tegorocznych Otrzęsin oprócz prowadzonych przez Organizatorów gier i zabaw z nagrodami od sponsora browara ŻYWIEC wystąpi zespół,który znacie i lubicie LOCOMOTIVESUN, gość ubiegłorocznych Cieszynaliów.
(Więcej: www.myspace.com/locomotivesun ).

Impreza otrzęsinowa rozpoczyna sie o godz. 20.00.
Wstęp dla studentów z ważnymi legitymacjami jest bezpłatny.
Pozostali goście płacą 5 zł.

Zapraszamy!
Samorząd Studencki w Cieszynie.

Witam,

w dniach 21-31 lipca odbywa się 5. Festiwal Filmowy ERA NOWE HORYZONTY zwany popularnie "Cieszynem". Jak zwykle jadę tam ze znanymi fanatykami kina - Bartlomiejem T. oraz Dorota W. (i paroma innimi, których nie znacie). Bedziemy w najbliższym czasie bedziemy organizować nasz wyjazd, z tego powodu chcialbym zaproponowac wszystkich dolaczenie sie do nas.

Poniezej przedstawiam warunki naszej "oferty":

- festiwal trwa 10 dni, dziennie pokazywanych jest 5 filmów, a wieczorem w "Klubie Festiwalowym" odbywają się imprezy i koncerty - w tym roku wystepowac bedzie min. Meredtih Monk, znana wokalistka jazzowa. Szczegoly na stronie: www.eranowehoryzonty.pl

- bedziemy tam siedziec ok. 12 dni. Tyleż też bedzie noclegów.

- jedziemy pociagiem (z jedna, zupelnie bezstresowa przesiadka w Bielsku-Bialej) badz autokarem (bezposrednio do Cieszyna).

- mieszkamy w akademiku Uniwersytetu Śląskiego. Pokoje 2,3 (lazienka na korytarzu) i 5 osobowe (z lazienka). Dobre warunki, cicho, blisko centrum, dworca, rynku i granicy. W odleglosci 500 m jest Kaufland oraz stacja benzynowa 24h (przydaje sie:)

Ile to bedzie kosztowac:

- nocleg - ok. 25 zl za noc (to naprawdę niewiele jak na festiwalowe warunki) [350 zl calosc]

- dojazd - 80-100 zl w obie strony (zalezy od srodka transportu)

- akredytacja - jej posiadacz ma wstep na kazdy seans za darmo - 250 zl

- plus wydatki dodatkowe, kazdy we wlasnym zakresie

Calą organizacje wyjazdu biore na swoje barki, tak wiec nie bedziecie musieli sie niczym martwic oprocz zaplacenia w odpowiednim terminie :)

Na wszelkie pytania odpowiem na forum lub via mail: wpodlasin@post.pl

pozdrawiam

Wojtek Podlasin

[size=18][b]Cieszynalia 2008 12-14 maja 2008 [/b][/size]
Festiwal Kultury Studenckiej organizowany za porozumieniem kół studenckich na Campusie Uniwersytetu Śląskiego w Cieszynie

Plan :

Poniedziałek - 12 maja
10:00 Maraton pływacki – (kryta pływalnia) dystans 42 km do pokonania wspólnie
ze studentami i wykładowcami UŚ
15:30- 20:00 Turniej siatkówki:
– drużyny: SŁUŻBY MUNDUROWE vs STUDENCI vs WYKŁADOWCY
3 mecze w trzech grupach- początek meczy: 15:40, 17:00, 18:30;

Duża scena przed akademikiem DSN:
19:00 Koncert zespołu Puste Biuro (Cieszyn)
20:00 Oficjalne rozpoczęcie Cieszynaliów – przekazanie kluczy
20:30 Koncert zespołu Carrantuohill oraz Metallica nie zagra, chociaż kto wie
23:00 Impreza w Panopticum do rana - DJ- wśród piasku i palm

Wtorek - 13 maja
Od godziny 11:00 warsztaty i pokazy umiejętności prowadzone
przez wykwalifikowanych prowadzących:
11:00 Fitness Aero Dance
12:30 Bębny & Fireshow & Żonglerka
14:00 Salsa
14:00 Szczudła
12:00 Lech Beach Party – na wolnym powietrzu
(w razie niepogody impreza w całości przeniesiona zostanie na Halę Sportową oraz Basen
-zamiana rozgrywek z siatkówki plażowej na piłkę wodną i halową)
Rozgrywki siatkówki plażowej dla każdego- za halą sportową
Dodatkowo:
Konkursy pomiędzy drużynami: DSN vs UŚKA (akademiki)
WYKŁADOWCY vs STUDENTKI
Konkursy sprawnościowe :
-Toczenie beczki chodnikiem aż do DSN-u,
-Przeciąganie liny,
-„Ile rąk - tyle nóg”,
-Tor przeszkód
14:30 Jarmark Twórczy (namiot muzyków) - licytacja przedmiotów przyniesionych
przez uczestników
15:30 Projekcja Filmów –sala konferencyjna
17:00 Mecz siatkówki kobiet – ABSOLWENTKI UŚ vs STUDENTKI UŚ

Koncerty na dużej scenie na płycie parkingu przed akademikiem DSN:
19:00 Koncert zespołu ADHD (Cieszyn)
20:00 Pokazy capoeira przy rytmach bębnów
20:30 Koncert zespołu Acid Drinkers
ok. 22:22 Teatr Ognia – Flame
23:00 Panopticum - impreza do rana w gorących rytmach

Środa - 14 maja
11:00 Korowód Przebierańców spod bramy uczelni przez rynek do teatru
12:00 Teatr im. A. Mickiewicza – OskarUSie – Gala wręczenia studenckich nagród zasłużonym wykładowcom

15:00 Konkurs „Mario”- gry play stadion – sala UŚ
14:30 Finały turnieju siatkówki: Mecz o V-te miejsce
16:00 Mecz o III-cie miejsce
17:40 FINAŁ

Koncerty na dużej scenie na płycie parkingu przed akademikiem DSN:
17:30 Koncert zespołu PLLN Quartet (Cieszyn)
19:00 Koncert zespołu Turnioki
20:30 Pokazy Breakdance
21:00 Koncert zespołu Bracia
23:00 Panopticum - DJ Prescott (Red Bull)- impreza do rana

Atrakcje towarzyszące:
-„Blue Slide" zjazdy na pianie na specjalnie przygotowanym torze;
-„Lajt-Fajt” walki w kisielu;
-„Jeam Twórczy” czyli gra na wszystkim;

[b]*organizatorzy zastrzegają sobie prawo do zmian w programie Cieszynaliów 2008[/b]

Ciekawe i warto zajrzeć.
W tym roku zaś powstana opracowania dotyczące i Nowego Stawu,

Dzieje wsi pomorskiej , tom VI, red. A. Chludziński i R. Gaziński. Dygowo-Szczecin-Pruszcz Gdański, 2007
Maciej Kwaśkiewicz, Ludowa medycyna Pomorza. Pruszcz Gdański,
Andrzej Chludziński, Toponimia powiatu białogardzkiego. Pruszcz Gdański, 2008
"Nasze Pomorze" nr 9, 2007
"Zeszyty Gdyńskie" nr 3, 2008
Dzieje wsi pomorskiej , tom VII, red. A. Chludziński i R. Gaziński. Dygowo-Szczecin-Pruszcz Gdański, 2008

Żuławy w poszukiwaniu tożsamości, red. Anna Weronika Brzezińska. Pruszcz Gdański - Gdańsk, 2009
Opis:
"Prezentujemy Państwu materiał, który w dużej części zebrany został podczas badań terenowych przez osoby z zewnątrz, dla których Żuławy były zjawiskiem zupełnie nowym, nieznanym, nieoswojonym. Podczas dziesięciodniowego lipcowego obozu studenci etnologii, pracownicy Instytutów Etnologii z Poznania i Cieszyna oraz pracownicy Oddziału Etnografii Muzeum Narodowego w Gdańsku przeprowadzali wywiady z mieszkańcami Żuław. Staraliśmy się poznać historie jednostek, rekonstruując je od momentu opuszczenia rodzinnych stron, poprzez przybycie na teren Żuław, sposoby adaptowania się do nowych warunków, tworzenie społeczności, organizowanie życia w odmiennych warunkach geograficznych i społecznych. Badania etnologiczne na Żuławach to także realizowany od wielu lat projekt dokumentowania życia subkultury zawodowej, jaką są rybacy, żyjący dzięki Wiśle" - ze wstępu dr Anny Weroniki Brzezińskiej. "Zorganizowana 15 listopada 2008 roku przez Oddział Etnografii Muzeum Narodowego w Gdańsku (MNG) konferencja *Żuławy w poszukiwaniu tożsamości* podsumowuje tegoroczny projekt badawczy dotyczący Żuław, realizowany wspólnie z Instytutem Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza (UAM) w Poznaniu oraz Instytutem Etnologii Uniwersytetu Śląskiego (UŚ) w Cieszynie" - fragment słowa wprowadzającego Wiktorii Blacharskiej. Książka powstała we współpracy Muzeum Narodowego w Gdańsku i Wydawnictwa JASNEGO.

Spis treści:

Anna Weronika Brzezińska, Żuławy pod lupą - słowo od redakcji - 7
Wiktoria Blacharska, Słowo wprowadzające - 11
Anna Drożdż, Wielokulturowość Żuław - raport z badań terenowych - 13
Marta Koperska, Architektura drewniana na Żuławach - perspektywy badawcze. Na marginesie polsko-holenderskich warsztatów Wydziału Architektury Politechniki Gdańskiej - 21
Justyna Borucka, Dziedzictwo osadnictwa olęderskiego na Żuławach - analizy i koncepcje wykorzystania. Raport z polsko-holenderskich warsztatów "Skarb menonitów" - 31
Łukasz Fitkowski, Żuławy - kraina nieodkrytych tajemnic. Opowieści wspomnieniowe przesiedleńców - 41
Anna Weronika Brzezińska, Małgorzata Wosińska, Ukraińcy na Żuławach - szok kulturowy jako wspólna pamięć i osobiste doświadczenie - 49
Artur Trapszyc, Nieszawiacy na Żuławach: zakorzenieni na obcej ziemi - 61
Agnieszka Żur, To jest mój hajmat - współczesna tożsamość kulturowa mieszkańców Żuław. Próba analizy materiałów terenowych - 77
Katarzyna Granowska, Marta Jaworska, Żuławy jako mała ojczyzna osadników i współczesnych mieszkańców Ostaszewa i okolic - 87
Amelia Frydrycka, Katarzyna Rybarczyk, Marynowy - historia zasiedlenia wsi po II wojnie światowej - 97
Marta Gradowska, Bartosz Stańda, Tiegenort/Tujsk po II wojnie światowej - wspomnienia mieszkańców - 107
Agnieszka Skowron, Nowy Dwór Gdański - styl życia mieszkańców - 115
Marzena Zawisza, Tu jest ojczyzna moja - kształtowanie patriotyzmu lokalnego poprzez edukację regionalną - 123
Barbara Chudzyńska, Grzegorz Gola, Działalność Muzeum Żuławskiego w Nowym Dworze Gdańskim (wraz z filią w Cyganku) w 2008 roku - 131
Alicja Janiak, Zespoły regionalne jako przykład tożsamości współczesnych mieszkańców Żuław? (Na przykładzie zespołu Żuławskie Bursztynki oraz Zespołu Pieśni i Tańca Szuwary) - 133
Wiktoria Blacharska, Tworzenie wizerunku Żuław przez regionalnych twórców i działaczy (na wybranych przykładach) - 143
Bibliografia - 151

Witam :).

Górnośląskie Centrum Kultury

Galeria Engram

26.01.2006-12.03.2006

Jerzy Pustelnik
"MIEJSCE JAZZU (fotografia i...)"

wernisaż: 26.01.2006, godz. 18:00

Fotografia jak każda inna dziedzina sztuki jest tą, której nie da się zgłębić do końca - to aksjomat! Teza ta jednak nie zamyka drzwi do prób jej rozpoznania. Od lat takiemu sprawdzianowi „sił twórczych” chce podołać artysta - Jerzy Pustelnik.
Urodził się w Cieszynie, gdzie zamieszkuje po dziś dzień. Pasję do fotografii zaszczepiła w artyście matka; początkowo były to fotografie z wycieczek plenerowych, zdjęcia znajomych... Następnie, w rezultacie zamiłowania do muzyki, Pustelnik zaczął fotografować scenę muzyczną. W roku 1972, będąc członkiem Cieszyńskiego Towarzystwa Fotograficznego, wybrał się na Festiwal Jazzowy Jazz Jamboree, gdzie pod głęboką aurą muzyki dokonał odkrycia i… pokochał jazz.
Wtedy rozpoczął pracę nad fotografią reportażową. Jego twórczość zaczęła łączyć w sobie zamiłowanie do muzyki i fotografii. Zdjęcia – wykonywane pod wpływem sytuacji, atmosfery sali koncertowej, wykonawców na scenie, a przede wszystkim samej muzyki – o pewnym nacechowaniu narracyjnym, są odbiciem sfery intymności, jaką Pustelnik odnajduje w obcowaniu z muzyką i fotografią równocześnie. Jak twierdzi, na scenie dzieje się absolutnie wszystko.
Jego zdjęcia mają za zadanie tak działać na wyobraźnię, aby, jak mówi sam autor „...być na koncercie wyłącznie patrząc”. I chociaż dźwięki trudno jest rejestrować na fotografii, to przeżycia, ruchy, gesty, reakcje (płacz, śmiech, złość), można swobodnie utrwalić.
Prace fotograficzne Pustelnika można podzielić na dwie grupy - te jazzowe i całą resztę. Ze względu na ogromny dorobek „koncertowy” artysty, jego fotografie pochodzą z przeróżnych pod względem mentalnym, a jednocześnie podobnych pod względem muzycznym czasów, gdyż należących do szeroko pojętego jazzu.
Drugą część dorobku twórczego stanowią prace ujmujące grupę kreacji ciekawych obrazów.
Otaczają nas w skali mikro i makro, niejednokrotnie to fragmenty większych planów, ale ich wyodrębnienie nadaje im nową wartość o różnych znaczeniach, najczęściej estetycznych.
Jest to, jak się wydaje, pewnego rodzaju zabawa w dostrzeganie i rejestrowanie tego, co wszyscy widzą, lecz tak naprawdę nie widzą.
Jerzy Pustelnik swoimi pracami udowadnia, że opanował do perfekcji nie tylko warsztat i technikę fotografii, lecz także potrafi doskonale przewidzieć momenty, których aparat fotograficzny, będący li tylko narzędziem w rękach twórcy, „przegapić ” nie może.
Sytuacje, jakie dostrzegamy na zdjęciach, to chwile, rzec by można magiczne, bo absolutnie niepowtarzalne, ulotne, pełne dynamizmu, przez co tak bardzo intrygujące.
Twórcza wyobraźnia artysty powoduje, że fotografie przez niego tworzone, pozwalają nam odczuć prawie namacalnie klimat mgnień wypełnionych obrazami, których w zgiełku dnia tak zwyczajnie nie widzimy, a może nie czujemy...

Ważniejsze wystawy indywidualne:
Bielsko-Biała „Cały ten jazzzzzz”
Warszawa „Festiwal Jazz Jambore”
Cieszyn „Orkiestra”
Katowice, Dortmund, Czeski Cieszyn

Praca:
Fotograf dokumentalista i wykładowca w Instytucie Sztuki Uniwersytetu Śląskiego, Filia w Cieszynie.

Szkoły:
Policealne Studium Fotografii i Filmu w Warszawie (1982-1984);
Uniwersytet Śląski Filia w Cieszynie,
Kierunek: Praca kulturalno - oświatowa (1985- 1990);
Akademia Ekonomiczna w Katowicach,
podyplomowe studia ekonomiczne z zakresu marketingu (1991-1993)

Zapraszam serdecznie na wystawę.

..........................................................................................................
Źródło: http://www.gck.org.pl

Czechy nam odjechały

Nasi południowi sąsiedzi już żyją po europejsku: pracują, podróżują, leczą się, bawią -opowiadają pasażerowie pociągu Bielsko-Biała - Czeski Cieszyn. Jak to możliwe, że do Europy bliżej przez Czechy?

KATOWICE

Piątek godz. 14.13, dworzec PKP w Bielsku-Białej. Z peronu trzeciego odjeżdża pociąg do Czeskiego Cieszyna. Pasażerowie - prawie sami Polacy.

Jacek jedzie do kasyna, żeby się kulturalnie rozerwać, Kuba z mamą - na kontrolę do ortodonty, grupa młodych ludzi - zatańczyć w klubach lepszych niż w Londynie. Gdyby była pogoda, na pewno wstąpiliby na basen z gejzerami i zjeżdżalniami, o którym w Polsce można tylko marzyć. No i są w pociągu też tacy, którzy do Czech jadą za pracą.

Polskie szczęki w rękach dr Mohammad

Kuba, 14 lat, dżinsy, bluza, w uszach słuchawki. Elegancka trzydziestoparolatka obok to Agnieszka Michalaszek, jego mama. Wzięła wolne w pracy, bo Kuba ma umówioną wizytę u ortodonty.

Wcześniej pani Agnieszka jeździła z synem do Krakowa. Za wizytę płaciła 50 zł plus dojazd. Niedawno koleżanka powiedziała jej o dr Agacie Mohammad, która ma prywatny gabinet w Oldrichovicach, kilka kilometrów od Czeskiego Cieszyna.

Choć dr Mohammad na swojej stronie internetowej zaznacza, że obcokrajowcy, inaczej niż Czesi, ponoszą pełne koszty leczenia, w poczekalni jest więcej Polaków niż Czechów. Nic dziwnego: materiały tańsze i często lepsze (do Czech nowości docierają jakoś szybciej niż do nas), ceny usług niższe niż u nas nawet o połowę!

Wsiadamy do wagonu i szukamy miejsc przy oknie, które dałoby się otworzyć (to zmora polskich pociągów).

Pani Agnieszka nie może się nachwalić dr Mohammad. Lekarka założyła Kubie aparat ortodontyczny, którego nie mieli w żadnym polskim gabinecie: -Kosztował niecałe 1000 zł, a w Polsce ceny zaczynają się od 1,5 tys.

A kiedy Kuba musiał zrobić prześwietlenie szczęk, lekarka poradziła szpital w Czeskim Cieszynie. Z trzech powodów: jest taniej niż w Polsce, nie ma kolejek i nie trzeba się wcześniej umawiać na wizytę. Przy okazji jego tata zrobił sobie rentgen płuc i kręgosłupa.

Drewnolino goni Pendolino

Zbliżamy się do Skoczowa, pociąg zwalnia. Do naszego wagonu wsiada kobieta w średnim wieku. Wtrąca się do naszej rozmowy: -Moja sąsiadka to nawet psa zawiozła do czeskiego lekarza. Musiała mu zrobić tomografię i okazało się, że w Polsce trzeba by jechać aż do Warszawy. Tymczasem w Czechach tuż przy granicy jest klinika weterynaryjna, w której mają taki sprzęt.

Pociąg znowu rusza. Wagon trzeszczy niemiłosiernie. Kolejarze zza południowej granicy nie cierpią naszych pociągów. Gdy władze Polski i Czech wymyśliły, żeby wydłużyć ich kursy aż do Ostrawy, czescy maszyniści się zbuntowali, bo to oni musieliby poprowadzić polskie pociągi od granicy.

Federacja Czeskich Maszynistów biła na alarm, że miejsce polskich pociągów EN57 (skonstruowanych w latach 60.) jest w muzeach techniki, a nie na torach.

Maszyniści skarżyli się w czeskiej TV Nova: - Stan techniczny polskich pociągów to horror. Strach tym jeździć.

Nasze pociągi Czesi ochrzcili pogardliwie "drewnolino", by pokazać kontrast między nimi, a nowoczesnym Pendolino, jaki sobie Czesi sprawili we Włoszech. Pendolino ma klimatyzację, lotnicze siedzenia, a dzięki specjalnej konstrukcji nie musi zwalniać na zakrętach. Trasę między Ostrawą a Pragą pokonuje w 3 godziny i 19 minut, a polski pociąg z Katowic do Pragi jedzie 5,5 godziny.

Czeska ruletka do rana

Na końcu wagonu młody mężczyzna w garniturze czyta gazetę. Jacek z Bielska- Białej ma 24 lata i jest przedstawicielem handlowym na Śląsku. Od poniedziałku do piątku pracuje po 12 godzin na dobę. Handluje materiałami biurowymi. Ciężka praca, ale za dobre pieniądze.

Gdzie ma się rozerwać, jak nie w Czeskim Cieszynie? Raz w miesiącu Jacek jeździ tam z kolegą zagrać w ruletkę. - Czesi mają fajne salony. Kulturalnie - byle kogo nie wpuszczają. I nikt nie traktuje tam gry jak hazardu.

Najbardziej eleganckie lokale, z portierem i zakazem używania telefonów komórkowych, są w centrum miasta. Tylko w okolicy rynku jest ich kilkanaście.

Jacek ma swój ulubiony, kameralny salon na jednym z osiedli. Zna tam niemal wszystkich klientów, połowa grających to Polacy. - Grają do zamknięcia. Zostawiają więcej pieniędzy niż nasi - mówi pracownik salonu.

Jacek gra do drugiej, trzeciej w nocy, wypija kilka piw. Potem na piechotę, przez most graniczny, wraca do polskiej części Cieszyna, gdzie mieszka jego starszy brat. U niego nocuje. Następnego dnia wraca pociągiem albo autobusem do domu.

Tym razem Jacek zostanie w Czechach dłużej - spędzi tu cały tydzień urlopu.

Od początku roku most Wolności i most Przyjaźni w Cieszynie, niewielkie przejścia graniczne, przekroczyły dwa miliony Polaków. -Korzystają z tego, co w Europie najlepsze. Sam leciałem na wakacje z lotniska w Ostrawie, jest taniej i wygodniej niż z lotnisk w Polsce -komentuje dr Krzysztof Łęcki, socjolog z Uniwersytetu Śląskiego.

Pierwsza grzywna za picie w parku

Nasz pociąg zbliża się do stacji w Goleszowie. Do wagonu wsiada grupa roześmianych młodych ludzi. Jadą na dyskotekę do Ostrawy. -Na Stodolni kluby są lepsze niż w Londynie - tłumaczy Jacek tonem znawcy.

Ulica Stodolni w weekendy zamienia się w jedną wielką dyskotekę. W ponad 50 lokalach każdy znajdzie coś dla siebie - od roznegliżowanych dziewczyn tańczących w klatce po pub, w którym kibice oglądają mecze na wielkich ekranach.

Ulica ma własną stronę internetową, na której można sprawdzić wydarzenia najbliższego weekendu - gdzie jest koncert, a gdzie promocja wódki.

- Spotykam Polaków na każdym kroku -mówi Dorota Havlikova, rzecznik prasowy Czeskiego Cieszyna.

- Czasy, kiedy nasi nie chcieli sprzedawać Polakom czekolady w sklepach, już dawno minęły.

Havlikova cieszy się z najazdu Polaków. Może z jednym wyjątkiem.

W Czechach nie ma zakazu picia alkoholu w miejscach publicznych, bo nikomu nie przychodzi to do głowy. Nikomu z Czech, bo Polacy uwielbiają przesiadywać w parkach z puszkami piwa w rękach. Na początku października władze miasta wprowadziły więc oficjalny zakaz. Pierwszą grzywnę dostał Polak.

Polacy nie umieją też zachować się na supernowoczesnym basenie, który kusi fontannami, gejzerami i zjeżdżalniami. Latem przyjeżdżały tu całe polskie rodziny, bo tanio, niedaleko i z mnóstwem atrakcji. Aż Czesi podnieśli nam ceny biletów. Ale nadal w weekend 70 proc. kąpiących się to Polacy.

Jakim cudem Czechom się opłaca, a nam nie?

Dojeżdżamy do Czeskiego Cieszyna. Kuba z mamą muszą poczekać na połączenie do Oldrichovic. Jacek idzie na zakupy.

Z pociągu wysiadają też doradcy Zdenka Bakali, jednego z najbogatszych Czechów. Wracają z Czerwionki-Leszczyn niedaleko Rybnika. Oglądali tam nieczynną kopalnię Dębieńsko. Polacy już dawno położyli na niej krzyżyk, tymczasem Czesi są przekonani, że nieźle na niej zarobią.

Bakala, największy udziałowiec czeskiego koncernu węglowego OKD, chce wznowić wydobycie i zatrudnić nawet 3 tys. Polaków! Dębieńsko przestało fedrować w 2000 roku. Dwa szyby zasypano, ale trzeci jest w nienaruszonym stanie. To nim zainteresowali się Czesi. Według ostrożnych szacunków w szybie zostało ok. 100 mln ton węgla koksującego.

Bakala chce też kupić kopalnię Morcinek w przygranicznych Kaczycach. Budowa kopalni rozpoczęła się pod koniec lat 70., wydobycie ruszyło już w1986 r. Chodziło o to, by ubiec Czechów i dobrać się do bogatych złóż węgla koksowego leżących wzdłuż granicy. Ale od samego początku Morcinek przynosił straty. W 2000 r. kopalnię zlikwidowano. Na dole zostało jednak ponad 250 mln ton węgla najlepszej jakości.

- Jakim cudem nam się nie opłacało wydobywać tu węgla, a Czechom się opłaca? - dziwi się Dominik Kolorz, szef górniczej "Solidarności".

My znowu do Europy

Z Czech, podobnie jak z Polski, tysiące ludzi wyjechało za pracą na Wyspy Brytyjskie i do Irlandii. Kto wykona ich pracę w kraju? W Czechach pracuje już ponad 13 tys. Polaków.

Od zeszłego roku w Bielsku-Białej działa agencja rekrutująca do kilkudziesięciu czeskich zakładów branży spożywczej, motoryzacyjnej i elektronicznej. Można zarobić od 1,4 do1,8 tys. zł, i to bez specjalnych kwalifikacji czy znajomości języka. Czesi nawet opłacają hotel robotniczy, dofinansowują obiady i przejazdy.

Jan Bujoczek z Nakła Śląskiego przepracował w Czechach dziewięć miesięcy. Najpierw składał deski do prasowania, potem pralki. Kilka dni temu znów odwiedził bielską agencję: -Czesi żyją po europejsku. Każdego stać na samochód w kredycie czy wakacje z rodziną.

Miesiąc później na bielskim dworcu przeżywam déjá vu. Jest Kuba z mamą, Jacek i młodzież jadąca do dyskoteki. -My znowu do Europy - śmieje się Jacek. - Skoro Europa nie może przyjść do nas, to my jedziemy do Czech.

Źródło: Gazeta Wyborcza

A kim jest Wiktor Suworow? Pisarzem powieści sensacyjnych pełnych objawień, których tak naprawdę nikt do tej pory nie zweryfikował, ani nie potwierdził. Suworow, to nikt inny, jak Dan Brown w "szpiegowskim" wydaniu. Facet, który uciekł z kraju nie może (z definicji) pisać o nim pozytywnie, a tym bardziej obiektywnie.
Moim zdaniem, to żaden autorytet w tych sprawach. Ot - autor poczytnych powieści.

Swego czasu bardzo mocno krytykowano Suworowa, gdy w "Lodołamaczu" wysunął tezę, że ZSRS planował uderzenie na III Rzeszę, a Hitler w uderzeniu na ZSRS tylko ubiegł Stalina. Dziś to powszechnie akceptowana teza wśród historyków i badaczy zajmujących się tym okresem. Spory dotyczą w zasadzie już tylko tego czy ZSRS miał zaatakować w 1941 r., jak utrzymuje Suworow, czy dopiero rok później. Ta uwaga to tak a propos wiarygodnosci Suworowa.
Przyrównanie Wiktora Suworowa do Dana Browna, to poważne nadużycie. Wiktor Suworow oprócz powieści pisywał normalne książki historyczne na podstawie rzetelnych badań źródłowych i własnych doświadczeń w pracy w służbie w armii i GRU. Opisywał m.in. metody działalności GRU i Specnazu. Przez wiele lat służył najpierw w Armii Czerwonej, a później w GRU. Być może nie dla każdego, ale dla mnie jest to dość wiarygodna osoba. Tym bardziej, że jego opinie dotyczące WSI zyskują potwierdzenie w wielu innych dostępnych opinii publicznej źródłach, na które natrafiałem i wciąż natrafiam tu i ówdzie.

Co do tego, czy bardzo WSI się zmieniło od swoich niesławnych poprzedniczek. Osobiście mam co do tego wątpliwości. M.in. skoro taki człowiek jako Marek Dukaczewski im do niedawna jeszcze szefował. I proszę nie mówcie, że oni przeszedli weryfikację i tym podobne. Te wszystkie weryfikacje na początku lat 90. były w bardzo dużym stopniu pozorne. Podam tylko przykład byłego oficera SB Romana K., który pozytywnie przeszedł weryfikację w policji (jeśli takowa w ogóle była). Po jakimść czasie został on zastępcą komendanta głównego policji, a teraz jest jednym z głównych podejrzanych o zlecenie zabójstwa Marka Papały.

Polecam poniższy artykuł, zwłaszcza te fragmenty zaznaczone na niebiesko.

Narkowywiad

Wojskowe Służby Informacyjne handlowały narkotykami wspólnie z mafią turecką i polskimi gangsterami. To jedna z najbardziej tajemniczych afer w wojskowych służbach specjalnych. Żołnierzom WSI udało się zorganizować gigantyczny handel narkotykami i czerpać z niego zyski. O niczym nie wiedziały organy mające nadzorować pracę służb. Proceder ten zagrażał bezpieczeństwu państwa.

Oficerowie wywiadu zamiast zdobywać informacje o zagrożeniach dla Polski, angażowali się w działalność przestępczą. Robili to we współpracy z mafią turecką i ważnymi, polskimi gangsterami. Wszelkie koszty tego procederu były opłacane z budżetu operacyjnego WSI. Zyski trafiały do kieszeni oficerów - handlarzy. Istnienie mechanizmu ujawniła komisja śledcza badająca aferę Orlenu, jednak nie podjęła tego wątku. Również żadna prokuratura wojskowa nigdy nie podjęła śledztwa w tej sprawie.

"Korek" i "Baranina"
A wszystko było możliwe dzięki dawnym agentom wojskowych służb specjalnych, którzy po 1989 roku byli najważniejszymi szefami polskich grup przestępczych. W latach 2000 – 2002 zostały rozbite mafie pruszkowska i wołomińska – sterowane przez ludzi dawniej związanych ze służbami. Schedę po nich przejął Andrzej Horych ps. "Korek" – szef osławionego gangu mokotowskiego. Horych – z wykształcenia spawacz, absolwent warszawskiej zawodówki, jako błyskotliwy, inteligentny gangster został w 1979 r. zwerbowany przez kontrwywiad wojskowy PRL-u. Po transformacji ustrojowej był jednym z najważniejszych współpracowników tajnych służb. Zdaniem naszych rozmówców z policji i służb specjalnych, odegrał on zasadniczą rolę przy organizowaniu gigantycznego handlu narkotykami.

"Korek" sprowadzał przez Polskę do Europy tony kokainy z Ameryki Południowej – mówią funkcjonariusze Centralnego Biura Śledczego. - Pomagali mu w tym oficerowie wojskowych służb specjalnych. Jako „ich” człowiek, unikał kontroli, akcji celników, otrzymywał informację o planowanych działaniach służb. Nasi rozmówcy z CBŚ ustalili, że gangsterzy mokotowscy wykorzystywali tajne kanały przerzutowe WSI. - Wszystko wskazuje na to, że w zamian za ułatwienie przemytu, ludzie "Korka" dzielili się zyskami z WSI – przyznaje jeden z oficerów zajmujących się tą grupą przestępczą.

- W 2001 r. "Korek" zgodził się na współpracę z DEA i FBI – opowiada w rozmowie z "Polskim Radiem online"” członek gangu pruszkowskiego. – Udzielał im informacji o innych gangsterach działających w Ameryce Północnej i Środkowej. W ten sposób, rękami policji eliminował swoją konkurencję. Nasz rozmówca twierdzi, że amerykańskie służby naciskały na polską policję, aby nie zatrzymywać "Korka", gdyż oznaczałoby to dla nich stratę poważnego źródła. Informację tą udało się nam nieoficjalnie potwierdzić w CBŚ.

Inny mechanizm zastosowano w stosunku do Jeremiasza Barańskiego ps. "Baranina". Barański – choć miał mocną pozycję w przestępczym świecie PRL-u – nie był kadrowym oficerem ani współpracownikiem służb specjalnych PRL-u. Pod koniec lat 80. osiadł w Wiedniu, gdzie zajął się działalnością biznesową i przestępczą. Mówiono o nim, że był wiedeńskim rezydentem mafii pruszkowskiej. - W rzeczywistości było odwrotnie. To raczej gangsterzy pruszkowscy byli jego ludźmi, którymi sterował z Wiednia – twierdzi Antoni Macierewicz, były członek sejmowej komisji ds. służb specjalnych, a dziś wiceminister obrony.

"Baranina" kierował gangsterami, ale nim samym kierowały wojskowe służby specjalne – mówi w rozmowie z "PR" oficer Centralnego Biura Śledczego, który jako jeden z pierwszych zajmował się gangiem pruszkowskim. – Zmuszono go do współpracy w typowy sposób: oficerowie znaleźli dowody jego przestępczej działalności i zaszantażowali go. Gdyby nie zgodził się na współpracę, trafiłby do więzienia dużo wcześniej. W ten sposób, od połowy lat 90., najważniejszy polski przestępca za granicą wykonywał polecenia WSI.

Barański wymyślił w jaki sposób przewozić do Europy gigantyczne ilości narkotyków z Ameryki Południowej bez ryzyka wpadki. Z pomocą WSI udało mu się objąć stanowisko konsula honorowego Liberii w słowackiej Bratysławie – mówią nasi rozmówcy z Centralnego Biura Śledczego. Dzięki temu miał status dyplomaty. Nie wolno było sprawdzać jego bagażu, kontrolować jego pojazdów, ani przeszukiwać należących do niego pomieszczeń. Barański wykorzystywał to do działalności przestępczej. Kupił jacht, który nie mógł być poddawany kontrolom celnym. Na jachcie tym przewoził broń i narkotyki. Cały proceder kontrolowały Wojskowe Służby Informacyjne.

Z ustaleń sejmowej komisji do spraw służb specjalnych wynika, że do kontaktów z "Baraniną" oddelegowanych było z ramienia WSI kilku wysokich rangą oficerów. Najważniejszym łącznikiem był płk Andrzej Kaźmierczak ps. "Siwy", który po śmierci Barańskiego jako agent WSI zaangażował się w nielegalne interesy paliwowe. Dziś Kaźmierczak jest prezesem zarządu warszawskiej spółki zajmującej się handlem paliwami. Prezesem Rady Nadzorczej po jej założeniu w sierpniu 2005 roku został Marek Ungier – do listopada 2005 sekretarz stanu w kancelarii Aleksandra Kwaśniewskiego.

Droga wiodła przez Cieszyn
Jak wynika z ustaleń sejmowej komisji ds. służb specjalnych, od 2001 r. WSI nadzorowały szlak narkotykowy z Turcji przez Bałkany do Polski i Niemiec. Wyszło to na jaw, gdy w 2002 r. w pobliżu Cieszyna czeska policja zatrzymała dwóch Polaków przewożących heroinę. Obaj trafili do aresztu. Śledztwo w tej sprawie podjęła Prokuratura Rejonowa w Cieszynie. Z przeprowadzonego przez nią śledztwa wynika, że głównym sprawcą przemytu był Adam Chmielewski – oficer WSI, które nadzorowało cały przerzut. Polscy prokuratorzy odkryli, że setki kilogramów heroiny pochodziło od mafii tureckiej.

Potwierdziło to śledztwo w Turcji, po jednej z większych akcji tamtejszej policji przeciwko dealerom. -WSI przemycały narkotyki na dwa etapy. Chmielewski dostarczał towar do Polski i przekazywał go innym osobom zaraz za granicą – mówi Polskiemu Radiu jeden z cieszyńskich prokuratorów, który zajmował się sprawą. Przyznaje, że śledztwo w tej sprawie toczyło się bardzo opornie: potrzebne dokumenty nie docierały na czas, ludzie bali się zeznawać, były naciski, aby umorzyć postępowanie. W kluczowym dla sprawy momencie Chmielewskiemu nie przedłużono aresztu tymczasowego.

Agent opuścił celę i zajął się biznesem paliwowym. W podwarszawskiej Kobyłce założył firmę "Konsorcjum Victoria", która uzyskała wyłączność na produkcję komponentów, z których wytwarza się paliwo. Załatwił to Paweł Pruszyński – późniejszy wiceszef ABW (w zamian otrzymał od Chmielewskiego dowody na to, że dwaj młodzi ludzie z otoczenia Janusza Tomaszewskiego sprzedają tajne dokumenty służb specjalnych). Spółka miała rozpoznawać rynek paliw i informować ABW o nieprawidłowościach. W styczniu 2005 r. funkcjonariusze ABW odkryli, że "Victoria" działa pod przykrywką WSI i wykorzystuje ABW do eliminowania konkurencji. Chmielewski i jego wspólnik trafili do aresztu, gdzie siedzą do dziś.

Mafioso i gwałciciel
Jak wynika z ustaleń prokuratur w Cieszynie, Wrocławiu i Jeleniej Górze, za granicą polsko-czeską w Cieszynie, cały ładunek heroiny tureckiej w umówionym miejscu (lokal operacyjny) przejmowała druga grupa agentów. Ich zadaniem było dostarczenie narkotyku za granicę niemiecką. Ze śledztwa prokuratorskiego wynika, że głównym przemytnikiem odpowiedzialnym za "polski odcinek" był oficer WSI nazwiskiem Wiesław Strózik. Ten człowiek to zwykły mafioso – mówi o nim koordynator służb specjalnych Zbigniew Wassermann.

Strózik – formalnie przedsiębiorca z Zabrza – od końca lat 90. był jedną z kluczowych postaci dolnośląskiej mafii paliwowej. Danuta Gaszewska – właścicielka spółki "Dansztof" opowiada, że Strózik pomógł paliwowym gangsterom zastraszać ją i nielegalnie przejąć jej spółkę (potwierdzają to protokoły zeznań Gaszewskiej znajdujące się w aktach wrocławskiej prokuratury). Tą samą wersję przedstawia Andrzej M. Czyżewski – ukrywający się w Niemczech b. szef rady nadzorczej "Dansztofu", prokurator w stanie spoczynku. Oboje opowiadają, że Strózik wymuszał w tamtym czasie od spółek dolnośląskich datki na fundację, w której władzach zasiadał. Ustaliliśmy, że chodzi o fundację „Serce”, której szefem był prof. Zbigniew Religa(Strózik zasiadał w radzie nadzorczej fundacji). Wersję Gaszewskiej i Czyżewskiego potwierdziło śledztwo sejmowej komisji ds. PKN Orlen, przed którą zeznawał również sam Strózik. Próbowaliśmy o tym wszystkim porozmawiać z Wiesławem Strózikiem, jednak nie wyraził zgody na spotkanie.

Zajmujący się sprawą prokuratorzy odkryli, że w 2002 r. gangsterzy tureccy w ramach rozliczeń zażądali zwrotu pieniędzy i części heroiny. Polscy przemytnicy odmówili i podjęli walkę o towar. W pobliżu Jeleniej Góry doszło wówczas do strzelaniny, w której ranny został wspólnik Strózika – Włodzimierz Kuligowski. Odkryła to warszawska Prokuratura Okręgowa, badająca narkotykowe interesy gangu mokotowskiego. Wiele zagadek budzi przeszłość tego człowieka. Włodzimierz Kuligowski w 1985 r. został skazany za udział w gwałcie zbiorowym na żonie milicjanta. Bardzo szybko opuścił więzienie i wyjechał z Polski. Śledczym nie udało się ustalić gdzie potem przebywał i czym dokładnie się zajmował. Kuligowski wrócił do Polski w pierwszej połowie 2005 r. i został prezesem zarządu Niezależnego Wydawnictwa Polskiego, wydającego tygodnik "Gazeta Polska" (ustąpił po 2 miesiącach). Dotychczas ani on, ani Strózik nie zostali oskarżeni o przemyt narkotyków.

Zdaniem Zbigniewa Wassermanna WSI w kształcie sprzed reformy były strukturą patologiczną. Koordynator specsłużb zapowiada, że po utworzeniu nowych służb wojskowych, aferzyści z WSI zostaną ukarani. - Przyczyną patologii w WSI było poczucie bezkarności. Sprawcy afer muszą za swoje czyny odpowiedzieć przed sądem – uważa minister. Wydaje się, że ukaranie skorumpowanych oficerów będzie niezwykle trudne, bowiem przez ostatnie lata prokuratorzy, którzy wyjaśniali afery w wojskowych służbach, wykazywali się zdumiewającą opieszałością i bezradnością. W tym czasie wiele akt operacyjnych WSI zostało zniszczonych, zaś funkcjonariusze zamieszani w przestępstwa pobierają wysokie emerytury lub zajęli się biznesem.

Leszek Szymowski

Źródło: http://www.polskieradio.p...aspx?od=1&id=48

I jeszcze jeden artykuł, w którym nieco na uboczu, ale jest jednak mowa o oficerach WSI.

Oskarżyciel
01.12.2006 13:07

Ukrywający się w Niemczech Andrzej M. Czyżewski od 2003 r. opowiada o związkach polityków różnych opcji z mafią paliwową i WSI. Kim jest człowiek, który zza zachodniej granicy mówi o korupcyjnych układach na styku polityki, mafii i służb specjalnych?

Kiedy posłowie z komisji śledczej do spraw Orlenu poprosili Andrzeja Czyżewskiego o złożenie zeznań, ten nie wahał się ani chwili. Najpierw podczas wideokonferencji, a później osobiście, opowiedział o mafii paliwowej. Podczas dwóch dni przesłuchań, szczegółowo podzielił się swoją wiedzą, opisując drobiazgowo nielegalne, paliwowe działania agentów WSI i współpracujących z nimi prokuratorów i polityków. Wymienił z nazwiska m.in. byłego ministra sprawiedliwości Stanisława Iwanickiego i dyrektora Biura Przestępczości Zorganizowanej – Ryszarda Rychlika. Szczegółowo podawał nazwiska, daty, wydarzenia, sygnatury akt. "Te zeznania mogą obalić obóz rządzący" – pisała "Rzeczpospolita" w dniu, gdy w Hamburgu rozpoczynało się pierwsze, protokołowane przesłuchanie Czyżewskiego.

Bez legitymacji
W życiu zawodowym, Andrzej Czyżewski był równie konsekwentny i zawsze lubił grać va bank. Kiedy pod koniec lat 70. naciskano go, by wstąpił do PZPR, odmówił, tłumacząc, że prawo gwarantuje niezawisłość prokuratora, a legitymacja partyjna mogłaby tą niezawisłość kwestionować. "W tamtym czasie, legitymacje partyjne nosiło wielu prokuratorów w tym Stanisław Iwanicki i Stefan Śnieżko – późniejszy zastępca prokuratora generalnego" – wspomina Czyżewski. "Ja odmawiałem, więc na awans i karierę zawodową raczej nie mogłem liczyć."

Te przypuszczenia okazały się słuszne, a brak partyjnej legitymacji i niechęć do uległości wobec władz sprawiły, że w Warszawie nie znalazł dla siebie miejsca. Przełożeni w tym czasie obserwowali go bacznie, gdyż nie wykazywał koniecznego entuzjazmu socjalistycznego, nie chwalił POP i manifestował oddania partii. Mimo wysokich kwalifikacji – znalazł posadę dopiero w dalekim Malborku, gdzie kazano mu ścigać drobnych przestępców.

Czyżewski – wówczas świeżo upieczony absolwent prawa na Uniwersytecie Jagiellońskim i początkujący prokurator nie był tym zaskoczony. Szykan z powodu antykomunistycznych przekonań doświadczył wcześniej przynajmniej dwukrotnie. Za pierwszym razem, w 1972 r., kiedy chciano go wyrzucić z liceum za polityczne przekonania sprzeczne z oficjalnie obowiązującą wówczas linią. "Wtedy pomógł mi przypadek: wygrałem konkurs wiedzy o Związku Radzieckim i dyrekcja nie mogła mi nic zrobić" – ironizuje Czyżewski. "Któż ośmieliłby się wyrzucić ze szkoły ucznia, który wygrał tak istotny wówczas konkurs?"

Przyszły prokurator został w szkole średniej, zdał maturę, a później dostał się na Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Konsternację wykładowców wywołał, gdy wybrał temat pracy magisterskiej "Sądownictwo konspiracyjne Państwa Podziemnego w latach 1939-1945". To był Kraków, miasto inteligencji i opozycji, kajdany komunizmu były trochę luźniejsze, tam ta praca przeszła – opowiada. - Ale najważniejsze prokuratury w kraju nie mogły narazić się zatrudnieniem człowieka z takim życiorysem. Dlatego trafił do Malborka.

W celi z Macierewiczem
Ta sytuacja była jednak komfortowa. Czyżewskiemu, w którym przełożeni nie widzieli dyspozycyjności politycznej, przydzielono sprawy pospolitych przestępców. Ścigał drobnych złodziejaszków, kieszonkowców, włamywaczy, sprawców pobić. W 1980 r. otrzymał sprawę, która wówczas wstrząsnęła całą Polską: wykrył i doprowadził do skazania psychopaty, który zamordował siekierą swoją rodzinę. Sąd skazał go na 25 lat więzienia, ale ja napisałem odwołanie, żądając kary śmierci dla zwyrodnialca – mówi Czyżewski. – Nie wiem, czy ten wyrok zapadł, bo sam trafiłem "do internatu".

"Do internatu" czyli do aresztu śledczego na warszawskiej Białołęce trafił krótko po wprowadzeniu stanu wojennego. Nie chciał zapisać się do partii, nie chciał ścigać opozycjonistów, a w dodatku sam związał się z opozycją solidarnościową. Tego ostatniego faktu władze mu nie wybaczyły. Nocą został zatrzymany przez ZOMO, a później internowany. W ciasnej celi, przez kilka miesięcy siedział z przedstawicielami opozycji. Jednym z nich był Antoni Macierewicz – dzisiejszy Szef Służby Kontrwywiadu Wojskowego. "Ci ludzie dali mi wtedy dowód fantastycznego hartu ducha i patriotyzmu" – wspomina - "Tego nie zapomnę nigdy".

Opozycjonistów poznawał do połowy 1982 r., kiedy go ostatecznie zwolniono i wypuszczono. Część tych znajomości później przetrwała. Z Antonim Macierewiczem po raz kolejny zobaczył się dopiero 22 lata później, w Hamburgu, gdy składał przed nim zeznania. "Wiedza Czyżewskiego przyczyniła się do wyjaśnienia okoliczności powstania i funkcjonowania mafii paliwowej" – opowiada Macierewicz – "Jego zeznania pokrywały się z ustaleniami prokuratury. Niestety, nie wszystkie można było zweryfikować".

Ucieczka przez morze
Jednak zanim Czyżewski stanął przed śledczymi posłami, przeszedł długą i trudną drogę życiową. Po zwolnieniu z aresztu nie mógł nigdzie znaleźć pracy. Pozbawiony pracy, perspektyw i pieniędzy, wybrał ucieczkę z Polski. Ukrył się na promie płynącym przez Bałtyk i dotarł do Szwecji. Stamtąd przedostał się do Niemiec. Otrzymał azyl polityczny, kurs językowy, mieszkanie i prawo do pracy. Imał się różnych zajęć, w końcu został pracownikiem naukowym Uniwersytetu w Hamburgu, gdzie prowadził wykłady dla prawników i policjantów. "Dziś słyszę o sobie plotki, że w tamtym czasie nawiązałem współpracę z niemieckimi służbami specjalnymi" – mówi – "To nieprawda. Znałem ludzi z niemieckich organów ścigania, bo byłem ich wykładowcą, ale nikt mnie nigdy nie próbował werbować."

Do Polski wrócił na początku transformacji ustrojowej, ale w prokuraturze pracy nie szukał. Znalazł o wiele bardziej opłacalną posadę doradcy biznesowego i prawnego firm zagranicznych inwestujących w Polsce. Znał świetnie prawo finansowe i podatkowe, miał długie doświadczenie w pracy w prokuraturze, a także biegle władał językiem niemieckim. Za pieniądze doradzał przede wszystkim niemieckim koncernom paliwowym, chcącym inwestować na terenie Polski. W tych okolicznościach nawiązywał szerokie kontakty towarzyskie i biznesowe zwłaszcza z ludźmi z branży paliwowej. Poznał m.in. Danutę i Krzysztofa Gaszewskich, którzy wówczas otwierali spółkę paliwową Dansztof. "Potrzebowaliśmy kogoś, kto świetnie zna prawo i orientuje się w realiach biznesu paliwowego" – opowiada Danuta Gaszewska – "Dlatego poprosiłam Andrzeja, aby został udziałowcem spółki". Czyżewski objął symboliczny (niecały 1 proc.) pakiet akcji, ale za zgoda pozostałych właścicieli został przewodniczącym rady nadzorczej przedsiębiorstwa. Właśnie to wydarzenie miało stać się przełomem w jego życiu.

Jak wynika z dokumentów śledztw przeciwko mafii paliwowej, spółkę Dansztof przejęli ludzie związani z dawnymi komunistycznymi służbami specjalnymi. Jednym z nich był Stanisław Choma, który od początku lat 90. zajmował się biznesem paliwowym. "Gdy był już udziałowcem okazało się, że figuruje w instytucie Gaucka jako dawny tajny współpracownik STASI" – opowiada Gaszewska. W 1999 roku umarł Krzysztof Gaszewski, a jego zonę paliwowi gangsterzy szantażem, groźbami i przemocą próbowali zmusić do oddania spółki (było to potrzebne, aby zyskać monopol paliwowy na Górnym i Dolnym Śląsku). Czyżewski postawił opór. Nie chciał oddać dokumentów firmy, domagał się walnego zgromadzenia akcjonariuszy, w końcu wezwał policję. O wszystkim poinformował również prokuraturę i Centralne Biuro Śledcze. Tak rozpoczęło się śledztwo w sprawie mafii paliwowej, które jest dziś jednym z największych śledztw polskiej prokuratury.

Na celowniku mafiosów
Czyżewski składał zeznania, domagał się interwencji policji i CBŚ, alarmował, że za sprawą stoją dawni funkcjonariusze wojskowych służb specjalnych. Szybko zorientował się, że jego przeciwnicy mają rozległe powiązania polityczne. Z polecenia zastępcy ministra sprawiedliwości, sprawą mafii zajął się Ryszard Rychlik – szef biura przestępczości zorganizowanej Prokuratury Krajowej. "To, co mu przekazałem w tajemnicy, szybko dotarło do mafii paliwowej."

Czyżewskiego poinformował o tym Stanisław Faltynowski – pracownik ośrodka, w którym spotykali się paliwowi gangsterzy. To także on opowiadał o spotkaniach gangsterów z policjantami, skorumpowanymi prokuratorami i funkcjonariuszami specsłużb. Czyżewski chciał, aby prokuratorzy przesłuchali Faltynowskiego. To się nie udało, gdyż starszy człowiek został zamordowany. Zginął również inny informator – Zdzisław Majka – były żołnierz i kierowca paliwowych gangsterów, który woził pieniądze prokuratorom. Z akt śledztwa w sprawie mafii paliwowej wynika, że pieniądze od gangsterów brał ówczesny minister sprawiedliwości – Stanisław Iwanicki, zaś Rychlik wydał prokuratorom polecenie zaprzestania śledztw w sprawie mafii paliwowej. Co ciekawe: polecenie to zniknęło z ministerstwa sprawiedliwości, jego egzemplarz istnieje w aktach krakowskiej Prokuratury Apelacyjnej. Istnieją tam również inne dowody powiązań świata polityki i mafii (m.in. zdjęcia gangstera paliwowego Bogusława Lepiarza z Aleksandrem Kwaśniewskim i Zbigniewem Religą).

Wspólnicy Stanisława Chomy, którzy przejmowali spółkę Dansztoff, okazali się agentami WSI, a sami nigdy nie ukrywali tego, że są związani z tą służbą – mówi Danuta Gaszewska. Jej słowa potwierdzają protokoły zeznań komisji śledczej do spraw Orlenu, akta prokuratury, oraz ustalenia sejmowej komisji ds. służb specjalnych.

Czyżewski o wszystkim informował organy ścigania. Z akt krakowskiej i wrocławskiej prokuratury wynika, że natychmiast o wszystkim dowiadywali się przestępcy. Po kilku pogróżkach próbowanogo zabić. Niezidentyfikowany do dziś mężczyzna próbował go zastrzelić na parkingu samochodowym.

Biznesmen uciekł do Niemiec. Wrócić nie mógł, gdyż Prokuratura Krajowa wydała za nim list gończy. Następne zeznania mogłem złożyć dopiero przed komisją śledczą – opowiada.

Przed komisją
Zeznania Andrzeja Czyżewskiego, potwierdzone przez Danutę Gaszewską i śledztwa prokuratur poruszyły opinię publiczną. Jako głównych winowajców mafii paliwowej, Czyżewski wskazał byłego ministra sprawiedliwości Stanisława Iwanickiego, jego asystenta Tomasza Grabowskiego (byłego funkcjonariusza WSI i rezydenta gangu mokotowskiego w Radomiu) i prokuratorów Prokuratury Krajowej: Stanisława Oziminę i Józefa Skorupkę (osobne śledztwo prokuratury i CBŚ potwierdziło, że ci dwaj prokuratorzy spotykali się z gangsterami pruszkowskimi na Śląsku i poza Polską). "To wszystko, co mówił Czyżewski to nieprawda" – zaręcza Stanisław Iwanicki. – "Nie byłem członkiem PZPR, nie brałem pieniędzy od mafii paliwowej, nie znam żadnego Tomasza Grabowskiego." Z akt śledztwa krakowskiej prokuratury wynika, że Iwanicki przyjmował łapówki od mafii paliwowej i kontaktował się z gangsterami. Mimo swoich zapewnień, Iwanicki nie wytoczył sprawy sądowej Czyżewskiemu, ani nie powiadomił prokuratury o karalnych pomówieniach.

Bardzo istotna część zeznań Czyżewskiego dotyczy Wiesława Strózika, który pomagał przejąć spółkę Dansztof. Strózik – dawny oficer wywiadu PRL-u, po 1990 r. pracował dla WSI, a pod koniec lat 90. zajął się biznesem paliwowym. W tym czasie był już członkiem rady nadzorczej fundacji "Serce" założonej przez Zbigniewa Religę. Ze śledztwa prokuratury w Cieszynie wynika, że Strózik brał udział w handlu narkotykami z mafią turecką realizowanym przez WSI (zobacz tekst: Narkowywiad). "To zwykły gangster i mafioso" – mówi o nim Zbigniew Wassermann – koordynator służb specjalnych.

W telefonicznej rozmowie z nami, Wiesław Strózik twierdzi, że wszystkie zarzuty pod jego adresem są nieprawdziwe. "To, co opowiada ten cały Czyżewski to bzdury" – mówi – "Nie znam go i nigdy nie widziałem, a tymi zeznaniami, które robią ze mnie przestępcę, zajmie się prokuratura". Po tych słowach, przerwał rozmowę. Ustaliliśmy, że żadna prokuratura w kraju nie prowadzi postępowania w sprawie zniesławienia Wiesława Strózika.

Zdjęty list
Prokuratorzy zajmujący się mafią paliwową przyznają, że zeznania Andrzeja Czyżewskiego potwierdzają się w kolejnych śledztwach. Ostatnim przykładem są ustalenia Komisji Weryfikacyjnej i Likwidacyjnej kierowanej przez Antoniego Macierewicza. Wynika z nich, że cała mafia paliwowa była kontrolowana i chroniona przez WSI w zamian za część zysków. Raport wymienia z nazwisk osoby wskazane wcześniej przez Czyżewskiego jako agentów WSI.

"Nigdy nie miałem wątpliwości, że prawda w końcu wyjdzie na jaw" – mówi Czyżewski. Gdy spotykamy się w restauracji na warszawskim Mokotowie, jest pełen optymizmu. List gończy, który za nim wydano, został zdjęty. Część wskazanych przez niego winowajców siedzi w aresztach, przeciwko innym toczą się śledztwa. Prokuratorzy, którzy go przesłuchiwali, dziś potwierdzają, że jego zeznania były prawdziwe.

Kalendarz jego pobytu w Polsce wypełniony jest terminami zeznań. Czy tym razem prawda ostatecznie zatryumfuje? "Struktury mafii paliwowej bardzo głęboko wrosły w administrację państwową i samorządową" – mówi – "Prawdziwe śledztwo musiałoby ujawnić powiązania gangsterów paliwowych z lokalnymi władzami, które wcale nie będą tym zainteresowane". Wersja zdarzeń przedstawiana przez Andrzeja Czyżewskiego dotychczas się potwierdzała. Czy tak będzie i tym razem?

Leszek Szymowski

Źródło: http://www.polskieradio.p...kul.aspx?id=200